2018-06-21     Alicji, Alojzego, Rudolfa     "Naprawdę żyję tylko ten, kto nieustannie cieszy się z życia". Menander     Fundacja Pamięć i Tożsamość im. Jana Pawła II. Młodzieżowe Centrum Młodzieży w Lubaczowie.
Strona główna -> Jan Paweł II

 

J a n  P a w e ł   I I

ŻYCIORYS JANA PAWŁA II

 

Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 r. w Wadowicach. Od śmierci matki w 1929 wychowuje go ojciec - emerytowany oficer, "dżentelmen starej daty". Karol, nazywany Lolkiem, jest najlepszym uczniem w mieście, sportowcem i aktorem amatorem.

 

Po przenosinach do Krakowa rozpoczyna studia na polonistyce na Uniwersytecie Jagiellońskim; przerywa je wybuch wojny. Jest aktorem tajnego Teatru Rapsodycznego, pracuje jako robotnik w kamieniołomie i fabryce chemicznej. W latach 1942-45 jako seminarzysta uczestniczy w tajnych kompletach Wydziału Teologicznego UJ.

 

1 listopada 1946 r. otrzymuje święcenia kapłańskie od arcybiskupa Adama Sapiehy. Studiuje teologię w Rzymie, a po powrocie do kraju zostaje wikariuszem w Niegowici i w Krakowie, potem prefektem i duszpasterzem akademickim. W 1948 r. otrzymuje stopień doktora, w 1953 habilituje się. W 1954 r., po zlikwidowaniu Wydziału Teologicznego UJ, rozpoczyna wykłady z etyki filozoficznej na KUL-u. Dużo publikuje. Debiutuje w 1949 r. na łamach ,,Tygodnika Powszechnego" tekstem o francuskich księżach-robotnikach.

 

Publikuje m.in. Miłość i odpowiedzialność, Osobę i czyn, dramaty Brat naszego Boga, Przed sklepem jubilera, a także wiersze - pod pseudonimem Andrzej Jawień, gdyż kardynał Sapieha uznał, że księdzu nie przystoi pisać wierszy pod swoim nazwiskiem.

 

W 1958 r. Karol Wojtyła zostaje krakowskim biskupem pomocniczym, a w 1964 - arcybiskupem. Uczestniczy w soborze watykańskim II (1962-65). W 1967 r. otrzymuje nominację kardynalską, ale nadal zachowuje się niekonwencjonalnie: jeździ na nartach, pływa kajakiem, wakacje spędza ze świeckimi. W drugiej połowie lat 70. zbliża się do środowisk opozycyjnych.

 

We wrześniu 1978 r. umiera Jan Paweł I. 16 października 1978 r. Karol Wojtyła zostaje wybrany na papieża (po raz pierwszy od 456 lat nie zostaje nim Włoch), przybiera imię Jan Paweł II i wbrew zwyczajowi przemawia do tłumu na placu św. Piotra "w naszym języku włoskim". Podczas inauguracji pontyfikatu wygłasza przesłanie: "Nie lękajcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!".

 

W marcu 1979 r. Jan Paweł II ogłasza Redemptor hominis (o Chrystusie - Odkupicielu człowieka), pierwszą w dziejach encyklikę poświęconą chrześcijańskiej antropologii.

 

W czerwcu tego roku odbywa pierwszą podróż do Polski, gdzie - jak pisze George Weigel w Świadku nadziei - "wywołuje rewolucję świadomości, która ostatecznie bez użycia przemocy powoduje upadek imperium sowieckiego w środkowowschodniej Europie".

 

13 maja 1981 r. Papież zostaje postrzelony przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcę - niemal cudem unika śmierci, co później komentuje słowami: "Czyjaś ręka strzelała, ale Inna Ręka prowadziła kulę". W 1983 r. Papież odwiedza zamachowca w więzieniu.

 

W sierpniu 1985 r. Jan Paweł II przemawia do 80 tys. młodych muzułmanów w Casablance, w kwietniu 1986 jako pierwszy w historii zwierzchnik Kościoła rzymskokatolickiego odwiedza synagogę w Rzymie. Z jego inicjatywy w Asyżu odbywa się w 1986 r. Światowy Dzień Modlitw o Pokój, w którym uczestniczą przedstawiciele niemal wszystkich religii świata. Papież próbuje zbliżyć też do siebie chrześcijan różnych wyznań - ogłasza list z okazji 500. rocznicy urodzin Marcina Lutra (1983), spotyka się z patriarchą Konstatynopola, składa wizytę w katedrze Canterbury i w rzymskim zborze ewangelickim.

 

W 1991 r. Papież apeluje o pokój w Zatoce Perskiej, a potem na Bałkanach. Przemawiając w 1995 r. w siedzibie ONZ, broni uniwersalności praw człowieka i wzywa Narody Zjednoczone, by podjęły "ryzyko solidarności, a tym samym ryzyko pokoju".

 

W 1994 ukazuje się książka Przekroczyć próg nadziei, światowy bestseller przetłumaczony na 40 języków. W 1998 r. powstaje trzynasta encyklika Jana Pawła II - Fides et ratio (Wiara i rozum).

 

W latach 1997-99 Papież odbywa kolejne historyczne pielgrzymki - do Sarajewa, na Kubę i do Rumunii, gdzie spotyka się z patriarchą Teoktystem.

 

Podczas Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 Papież dokonuje rachunku sumienia Kościoła i prosi Boga o wybaczenie jego win; odbywa też podróż do Ziemi Świętej - Jordanii, Betlejem, Jerozolimy (historyczna wizyta w Instytucie Pamięci Narodowej Yad Vashem i modlitwa przy Ścianie Płaczu).

 

Rok 2001 przynosi kolejną ważną wizytę - do Grecji i Syrii, a także na Ukrainę.

 

Ważnym wydarzeniem roku 2002 były dla Papieża niewątpliwie XVII Światowe Dni Młodzieży oraz późniejsze pielgrzymki do Gwatemali i Meksyku.

 

Media

 

"Następca św. Piotra powinien z równą swobodą jak Jan Paweł II obcować z mediami" - powiedział w lutym 2001 r. przewodniczący Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu, arcybiskup John Patrick Foley.

 

Jego zdaniem "od papieża należy oczekiwać, aby był dobrym komunikatorem, podobnie jak kapłan powinien być dobrym kaznodzieją". Wzorem dla następców jest Jan Paweł II, dzięki któremu "Kościół jest obecny w mediach tak silnie jak nigdy dotąd".

 

Kościół umiejętnie wykorzystał medialną rewolucję XX w., by szerzyć naukę Chrystusa w "globalnej wiosce".

 

Duże znaczenie odgrywa tu styl pontyfikatu Jana Pawła II. Papież-pielgrzym budzi zainteresowanie mediów nawet w krajach, gdzie katolicy stanowią mniejszość. Jan Paweł II posługuje się językiem zrozumiałym, jasno i wprost wyraża swoje stanowisko. Papież potrafi też - dzięki wrodzonej serdeczności i poczuciu humoru - nawiązywać kontakt zarówno z jednym rozmówcą, jak i setkami tysięcy wiernych zgromadzonych na nabożeństwach w czasie jego pielgrzymek.

 

Tam gdzie Papież nie może przyjechać, pojawia się ze swoim przesłaniem na wielkich telebimach. Tak było np. w 2000 r. podczas IV Ogólnopolskiego Spotkania Młodzieży nad Jeziorem Lednickim koło Gniezna.

 

Za kontakty z mediami odpowiada w Watykanie dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej i rzecznik prasowy Papieża Joaquín Navarro-Valls. Ten znany wszystkim rzymskim korespondentom prasy światowej Hiszpan jest z wykształcenia... psychiatrą. Sam żartuje, że praktyka medyczna dobrze przygotowała go do kontaktów z mediami.

 

Navarro-Valls był rzymskim wysłannikiem hiszpańskiego dziennika "ABC" i przewodniczącym Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej Włoch. W grudniu 1984 r. został rzecznikiem prasowym Jana Pawła II.

 

"Tradycyjny stosunek Watykanu do udzielania informacji był zasadniczo taki, że im mniej się mówi, tym lepiej. Navarro i Jan Paweł nie zgadzali się z tym. Uważali, że świat za murami leoniańskimi powinien mieć dostęp do wiadomości o wydarzeniach w Watykanie" - pisze George Weigel, autor biografii Papieża pt. Świadek nadziei.

 

W styczniu 1991 r. powstał stały serwis informacyjny Watykanu. Warto również zajrzeć na internetową stronę http://www.vatican.va/.

 

Stolica Apostolska wydaje dziennik "L'Osservatore Romano" (edycja włoska), który - jako tygodnik lub miesięcznik - ukazuje się również w formie mutacji narodowych.

 

Nie sposób nie zauważyć też ogromnej liczby książek, które poświęcone są Janowi Pawłowi II. W październiku 1994 r. opublikowana została książka Jana Pawła II Przekroczyć próg nadziei.

 

Rok wcześniej Jan Paweł II miał udzielić wywiadu telewizyjnego włoskiemu dziennikarzowi Vittorio Messoriemu. Papież był jednak tak zajęty, że z projektu trzeba było zrezygnować.

 

W kwietniu 1994 r. Messori otrzymał jednak od Ojca Świętego teczkę podpisaną "Przekroczyć próg nadziei" - w środku znajdowały się odpowiedzi na przygotowane przez Messoriego pytania. W ten sposób powstał jeden z największych bestsellerów lat 90.

 

W listopadzie 1996 r. ukazała się duchowa autobiografia Jana Pawła II Dar i tajemnica. Obie te książki w bardzo osobisty sposób wprowadzają w świat nauczania Papieża-Polaka.

 

WOLNOŚĆ

 

 

Wolność to słowo-klucz do nauki i filozofii Jana Pawła II. Pojęcie to pojawia się w wypowiedziach Papieża w różnych kontekstach i znaczeniach: od wolności jednostki po wolność narodów.

 

Zdaniem Jana Pawła II wolność człowieka trzeba rozpatrywać w świetle relacji z Bogiem i bliźnimi. Jest to bowiem "wielki dar Stwórcy, jako że ma służyć osobie i jej spełnieniu, które dokonuje się przez dar z siebie i otwarcie się na drugiego człowieka" (encyklika Evangelium vitae - o wartości i nienaruszalności życia ludzkiego, marzec 1995).

 

Wolność odarta z tolerancji i poczucia odpowiedzialności za innych prowadzi do "do ogołocenia jej z pierwotnej treści oraz do przekreślenia jej najgłębszego powołania i godności". Wolna wola jest więc nie tylko przywilejem, który człowiek jako istota rozumna otrzymał od Boga, ale trudnym zadaniem, które chrześcijanin ma realizować w swoim życiu.

 

Ci, którzy w dążeniu do wolności absolutnej pragną zerwać z wszelką tradycją i autorytetem, wypaczają jej znaczenie. W takiej sytuacji "człowiek nie przyjmuje już prawdy o dobru i złu jako jedynego i niepodważalnego punktu odniesienia dla swoich decyzji, ale kieruje się wyłącznie swoją subiektywną i zmienną opinią lub po prostu swym egoistycznym interesem i kaprysem".

 

Jan Paweł II ostrzega przed fałszywie rozumianą autonomią jednostki - wolność człowieka musi kończyć się tam, gdzie szkodzi ona bliźnim. W przeciwnym razie "społeczeństwo staje się zbiorowością jednostek żyjących obok siebie, ale nie połączonych wzajemnymi więzami: każdy pragnie zrealizować swoje cele niezależnie od innych czy wręcz dąży do własnych korzyści kosztem innych" .

 

Jak pogodzić wolną wolę z byciem posłusznym Bogu i Jego nakazom?

 

Jan Paweł II nie dostrzega tu paradoksu, ale logiczne wynikanie: "Wolność nie tylko towarzyszy wierze - jest jej nieodzownym warunkiem. Więcej, to właśnie wiara pozwala każdemu jak najlepiej wyrazić swoją wolność. Innymi słowy, wolność nie wyraża się w dokonywaniu wyborów przeciw Bogu" (encyklika Fides et ratio - poświęcona relacji wiary i rozumu, październik 1998).

 

Jan Paweł II przywiązuje wiele uwagi do poszanowania wolności religijnej. Jest ona dla niego fundamentalnym przejawem poszanowania godności człowieka przez państwo. Wolność narodów społeczeństw i kultur jest zdaniem Papieża gwarantem światowego ładu. Narody muszą zrezygnować z wszelkich ideologii opartych na przekonaniu o wyższości rasowej czy kulturowej. Należy więc "mieć wolę respektowania dróg, którymi postępują w sprawach wewnętrznych inne narody, wolę uznania ich osobowości w łonie rodziny ludzkiej, a zatem być gotowym do zrewidowania i korekty każdej polityki, która byłaby w rzeczywistości ingerencją lub wyzyskiem w dziedzinie gospodarczej, społecznej czy kulturalnej" (Orędzie na Światowy Dzień Pokoju, 1 stycznia 1981)

 


Odwiedzin :
Kreator IAP - (C)opyright by Interaktywna Polska